RSS  

این شعر مربوط به آواز استاد شجریان هستش که یک دوست بسیار عزیزم برام ایمیل کرده

باز هم فرق هنرمندان بزرگ ایران زمین با برخی مثلا هنرمندان نان به نرخ روز خور نمایان است

شب است و چهره ی میهن سیاهه

نشستن در سیاهی ها گناهه

تفنگم را بده تا ره بجویم

که هر که عاشقه پایش به راهه


برادر بی قراره
برادر شعله واره
برادر دشت سینه اش لاله زاره


شب و دریای خوف انگیز و توفان

من و اندیشه های پاک پویان

برایم خلعت و خنجر بیاور

که خون می بارد از دل های سوزان


برادر نوجونه
برادر غرق خونه
برادر کاکلش آتش فشونه


تو که با عاشقان درد آشنایی

تو که هم رزم و هم زنجییرمایی

ببین خون عزیزان را به دیوار

بزن شیپور صبح روشنایی


برادر بی قراره
برادر نوجونه
برادر شعله واره
برادر غرق خونه
برادر کاکلش آتش فشونه

به امید سرودن نغمه پیروزی

شاد باشید و آزاد

خاتمی:‌ همه‌پرسی از مردم تنها راه حل است

بیانیه مجمع روحانیون مبارز

با مردم صادقانه حرف بزنيد

سید حسن خمینی از ایران خارج شد

اژه ای باید از کسانی که متهمشان کرده، درس وطن دوستی بیاموزد

یادت بخیر خسروی سینمای ایران

سلام

امیدوارم صحبتهای آیت الله هاشمی در نماز جمعه دیروز تهران رو شنیده باشید

مطمئنم مردم از صحبتهای ایشون راضی هستند این رو می شه از تکبیرهای مکرر افرادی که دیروز از ورودشون به دانشگاه تهران جلوگیری شده بود و در بیرون دربها ایستاده بودند متوجه شد

فریادهائی که صدا و سیمای جمهوری اسلامی با همه تکنیکها و تلاشهایش نتونست جلوی پخشش از سیمای مثلا ملی رو بگیره و همه شنیدند فریادهای مردم ایران رو

خوشحالم که آقای هاشمی همچون همیشه به جای دست و پا زدن در منجلاب (مثل بعضیا!!!) ، سعی در پیدا کردن راهی برای فراری دادن کشور از بحران داره

کاری که دیروز مطمئن شدم ، شاید هیچکس به خوبی اون از پسش بر نیاد

راستی دیروز احتمالا آقای ا.ن. از کمبود توجه دچار دق مرگی شده باشه!!!!!

خوشم اومد که آقای هاشمی این فرد رو اصلا در حد و اندازه ای ندید که راجع بهش صحبت کنه!!!!

آرزو می کنم بزرگانی که هنوز وجود خدا رو فراموش نکردند و هنوز کورسوئی از امید رو در دل مردم روشن نگه داشتند برای احقاق حق مردم در چهارچوب قانون تمام تلاششون رو بکنن

باشد که باقیات صالحاتی رو برای خودشون ذخیره و از پایمال شدن خون عزیزانی که در طول ۳۰ سال گذشته به عشق خدا ، وطن و ملت خودشون رو فدا کردند جلوگیری کنند.

به امید سرودن نغمه پیروزی

شاد باشید و آزاد

برای عوض کردن دنیای اطراف

اول باید عقاید خودمان را عوض کنیم.

باید ماهیت زندگی و انسان ها را با واقع بینی همانطور که هستند قبول کنیم

و مهمتر از همه ،

همیشه به آنچه فکر می کنیم بهتر است عمل کنیم.

"شاکتی گاوین"

به امید سرودن نغمه پیروزی

شاد باشید و آزاد

سلام

از اونجائی که می بینم با وجود گذشت بیش از ۱ ماه از فاجعه ۲۲ خرداد برخی افراد دست از راه نادرستشان بر نمی دارند ، تحلیل دوست عزیزی رو در خصوص اینگونه افراد نقل می کنم . امیدوارم این دوست عزیز من رو ببخشه که بدون اجازه ، کلامش رو نقل کردم.

"..... آقای موسوی که در ساعت ۲۳ اعلام پیروزی کردند , حرکتی تاکتیکی انجام دادند در مقابل حرکت ... خبرگزاری ... فارس که حدود ساعت ۲۱ , آقای احمدی نژاد را پیروز اعلام کرد.

از نظر من دیگر آنقدر آش شور است که اگر کسی بخواهد از صحت فاجعه ۲۲ خرداد دفاع کند تنها در سه دسته می گنجد.

۱- یا چون آن مرد به ظاهربزرگ کوچکتر از ... و اطرافیانش همچون شورای نگهبان و کیهان و تلویزیون دولتی ایران و بخشی از سپاهیان و ..., خائن است و جز حلقه صاحبان زر و زور و تزویر

۲ - یا چونان بخش محترمی از مردم عزیز ایران , به دلیل عدم دسترسی به اخبار و اطلاعات متنوع و گوناگون از منابع مختلف و یا کم سوادی و یا دوری از احزاب و گروهها و اجتماعات و یا به دلیل فقر اقتصادی و دریافت پولهای جزئی...استحمار شده است .

۳ - و یا خود را از خواندن و دیدن و شنیدن حقایق محروم کرده است.

متاسفانه فضای ایران که می توانست به طیف نزدیک شود ، باز سیاه و سفید است , پس خود را از دیدن آفتاب محروم نکنید .
این آفتاب میر حسین موسوی نیست! بلکه حق مردمی است که به بدترین , مفتضحانه ترین و بی ادبانه ترین شکل به آنها جفا شد , اما آنها باز به زیبا ترین شکل پیام خود را به جهانیان مخابره کردند......"

به امید سرودن نغمه پیروزی

شاد باشید و آزاد

نوروز: پیکر پاک صدها شهید اعتراضات مردمی یک ماه اخیر در سردخانه ای در جنوب غربی تهران نگهداری می شود.

در حالی که بسیاری از خانواده های زندانیان در بند همچنان نگران عزیزانشان از این نهاد به آن سازمان و از این زندان به آن دادگاه سرگردان و حیران بازی داده می شوند و هیچ مقام مسئول و غیر مسئولی در کشور حاضر به پاسخگویی به این خانواده های نگران نیست، برخی از خانواده ها را به محل نامعلومی دعوت می کنند و بعد از توجیه و تهدید آنها به آسیب دیدن دیگر اعضای خانواده و همچنین گرفتن تعهد مبنی بر عدم اطلاع رسانی در مورد مرگ فرزندانشان و امضاء اوراقی با اینمضمون که تائید می کنند عزیزانشان بر اثر تصادف و یا دیگر حوادث طبیعی جان سپرده اند جنازه های آنها را تحویل خانواده های داغدار می دهند.

به گزارش خبرنگار نوروز به نقل از یکی از این خانواده ها که نخواست نامش فاش شود، وی را به سردخانه ای در جنوب غربی تهران که مخصوص نگهداری میوه و محصولات لبنی بوده است برده اند و آلبومی در اختیارش گذاشته اند که تصویر صدها کشته در آن بوده است تا جنازه فرزندش را از بین آنها پیدا کند. به گفته وی دیدن تصاویر کشته سدها نزدیک به نیم ساعت به طول انجامیده است.
وی افزود در زمان خروج از این سردخانه پیکر صدها شهید را دیده است که در آنجا روی هم گذاشته شده بودند. این مادر داغدار می گوید با آنکه جنازه فرزندم را پیدا نکردم اما با دیدن آنهمه جنازه که رو هم دپو شده بود از هوش رفته ام و وقتی به هوش آمدم که در بیرون سرخانه و در ماشین بوده ام.

همه اینها در حالیست که تمامی مقامات نظامی کشور در هفته های اخیر استفاده از سلاح گرم را در درگیری های تهران رد کرده اند و مشخص نیست این همه شهید و کشته که هر روز تنها نام برخی از آنها منتشر می شود به چه صورت کشته و شهید شده اند.

 منبع : http://norooznews.org/news/12948.php

به امید سرودن نغمه آزادی

شاد باشید و آزاد

پی نوشت :

- ديدار ميرحسين موسوی و و زهرا رهنورد با خانواده شهید سهراب اعرابی

- سخنی با شهدای جلائی‌پور

مادربزرگ مهربان سینمای ایران ، به دیار باقی شتافت

روحش شاد و آزاد

به مجنون گفت روزی عیب جویی          که پیدا کن به از لیلی نکویی

که لیلی گر چه در چشم تو حوریست          به هر جزوی ز حسن او قصوریست

ز حرف عیب‌جو مجنون برآشفت           در آن آشفتگی خندان شد و گفت

اگر در دیده‌ی مجنون نشینی          به غیر از خوبی لیلی نبینی

تو کی دانی که لیلی چون نکویی است؟        کزو چشمت همین بر زلف و رویی است

تو قد بینی و مجنون جلوه ناز          تو چشم و او نگاه ناوک انداز

تو مو بینی و مجنون پیچش مو          تو ابرو، او اشارت‌های ابرو

مزاج عشق بس مشکل پسند است          قبول عشق برجایی بلند است

شکار عشق نبود هر هوسنانک          نبندد عشق هر صیدی به فتراک

دلی باید که چون عشق آورد زور          شکیبد با وجود یک جهان شور

اگر داری دلی در سینه تنگ          مجال غم در او فرسنگ فرسنگ

صلای عشق درده ورنه زنهار          سر کوی فراغ از دست مگذار

ز ما تا عشق بس راه درازیست          به هر گامی نشیبی و فرازیست

نشیبش چیست خاک راه گشتن          فراز او کدام از خود گذشتن

نشان آنکه عشقش کارفرماست          ثبات سعی در قطع تمناست

چه باشد رکن عشق و عشقبازی ؟          ز لوث آرزو گشتن نمازی

وحشی بافقی

به امید سرودن نغمه آزادی

شاد باشید و آزاد

پی نوشت:

پيشنهاد سحابي به رهبران اصلاحات

سلام

انتخابات ۲۲ خرداد به نظرم دستاوردهای زیادی داشت

یکی از مهمترین اون دستاوردها شناخت افراد مختلف از اقشار مختلف بود

از وزیر و وکیل بگیر تا هنرمند و بی هنر و همینطور ورزشکاران کشورمون

البته این تفاوتها از قبل از انتخابات مشخص شده بود

تفاوت استاد شجریان ، علی دائی ، عزت الله انتظامی و ... با برخی افراد دیگر!!!

بدون شک در این بین ، همه دلاوری بازیکنان تیم ملی مون رو دیدید

درست زمانی که برادران و خواهران اونها در مسیر هفت تیر به انقلاب با سکوت سبز خود اعتراض به نتایج کودتای ۲۲ خرداد رو اعلام می کردند

این شیرمردان با تمام پیامدهائی که ممکن بود براشون داشته باشه

با مچ بند سبز در یک عرصه جهانی حاضر شدند

به شخصه به وجود این عزیزان افتخار می کنم و خوشحالم در کنار افراد خود فروخته ای مثل حسین رضا زاده که مدال پهلوانی به گردن می اندازند ، کسانی مثل علی دائی ، عادل فردوسی پور ، جواد خیابانی ، علی کریمی ، مهدی مهدوی کیا ، وحید هاشمیان ، جواد نکونام ، حسین کعبی و خیلی های دیگه حضور و وجود دارند که برای ماندگار شدن در قلب مردم ، نیازی به نشان و گردنبند پهلوانی ندارند که به راستی پهلوانان واقعی مشخصند و آنها برنده نشان پهلوانی در قلب مردم هستند

در پی اتفاقاتی که ذکر کردم ، همونطور که می دونید ۳ تا از بازیکان تیم ملی از فوتبال ملی خداحافظی کردند ، حالا کار نداریم این خداحافظی تحت فشار بود یا نه ، اما مهدی مهدوی کیا نامه جامع و کامل تندی رو ، پس از فعالیتهای مذبوحانه فدراسیون نالایق فوتبال برای تخریب این پهلوانان ، خطاب به مردم ایران نوشته که در ادامه مطلب اون رو آوردم.

واقعا الان درک می کنم که چرا تختی هیچوقت نمرد و نخواهد مرد

و حالا می فهمم چرا همواره گفته اند پهلوانان هرگز نمی میرند

به امید سرودن نغمه آزادی

شاد باشید و آزاد

سلام

واقعا بعضی وقتها از خودم بدم میاد!!

اگه گفتین چرا؟

حالا یه حدس بزنین . زدین؟

خیلی خوب بیشتر از این به خودتون فشار نیارید ، خطرناکه . می گم خودم.

خوب برای این همه نا شکری و بی چشم و روئی که در من موج می زنه دیگه!!!!

به خاطر این همه نمک خوردن و نمکدان شکستنم دیگه!!!

به خاطر قدر این مدینه فاضله که توش زندگی می کنم رو ندوستن!!!!!

به خاطر قدر این دولت خدمتگذار رو ندونستن!!!!

آخه کی می گه این دوستان اقتدار گرا به فکر مردم نیستن!!!!

کی گفته فقط به فکر منافع خودشونن و به خاطرش حاضرن دست به هر جنایتی بزنن!!!

هر کی گفته به من معرفیش کنین تا سه سوت برم حالش رو بگیرم!!!

بهش بگم آخه خواهر من ، برادر من ، مگه خدای نکرده دراز گوش کله مبارک شما رو گاز گرفته که اینقدر ناشکری می کنی؟؟

ببین آخه این عزیزان اصلن دل ندارن ببینن تو هوای غبار دار تنفس می کنی!!!

اصلا دل ندارن ببینن حنجره نازنین تو به زحمت سرفه مخدوش بشه!!!

اصلا چش ندارن ببینن پرزهای مبارک بینی شما مشغول جمع آوری گرد و غبار از هوا بشن!!!

و .....

بعد اون وقت چه جوری روت می شه مثل یه عده خس و خاشاک بریزی تو خیابون و بگی رای تو رو دزدیدن دارن باهاش پز می دن!!!!

آخه با عقل جور در میاد؟؟؟؟؟

انسانهائی به این مهربانی و دلسوزی ، برن دزدی؟؟؟

من که باورم نمیشه!!!

اصلا می دونی چیه من همینجا وجدانم به درد اومد و اعتراف می کنم که یه اغتشاش گر ، خس و خاشاک بی چشم و رو هستم که قدر این مدینه فاضله رو اصلا نمی دونم!!!! و از خداوند می خوام همین الان من رو به سرعت به برادر سوسک تبدیل کنه که با یک ضربه دمپائی جان به جان آفرین تسلیم کنم ، باشد که درس عبرتی بشم برای سایر خس و خاشاک های عزیز!!!

حالا کار نداریم امروز ۱۶ تیر هستش و ۲ روز دیگه یه روز دیگست و ۲۵ روز پیش هم ۲۲ خرداد بود و ....

این تعطیلیا فقط به خاطر سلامتی من و شماست

لطفا ۲ زار عقل داشته باشید و این دلسوزی رو با تمام وجود تنفس کنید!!!!

این اس ام اس لا مصب هم که اصلا بوی خس و خاشک یا گرد و غبار می رسه بهش یه دفعه از دست می ره!!!

من نمی دونم این نقص فنی چیه که فقط با ذرات معلق در تماسه!!!

قسمته دیگه می بینی تو رو خدا!!!

بعد یه عده بی چشم و رو چه حرفا که نمی زنن!!!

اصلا به من چه که چه حرفهائی می زنن!! برید از خودشون بپرسید!!!

من که به شدت دارم از زندگیم لذت می برم، ۲۲ خرداد رفتم رایم رو دادم ، امروز هم که ۱۶=۲-۱۸ تیر هستش دارم از تعطیلاتم لذت می برم!!!!

ای تو روح هرچی گرد و غبار و خس و خاشاک که قدر این زندگی مرفه بی درد رو نمی دونه صلوات!!!

ببخشید زیادی حرف زدم

لطفا عین بچه آدم تشریف ببرید از این موهبت الهی بهره کافی رو ببرید چون ممکنه دیگه بعدا قسمتتون نشه!!!!

به امید سرودن نغمه آزادی

شاد باشید و آزاد

گرگها خوب بدانند، در این ایل غریب
گر پدر مرد ، تفنگ پدری هسـت هنوز
گرچه مردان قبیله همگی کشته شدند
توی گهواره چوبی پسری هست هنوز
آب اگر نیست نترسید ، که در قافله مان
دل دریایی و چشمان تری هست هنوز

 زهرا رهنورد 

به امید سرودن نغمه آزادی

شاد باشید و آزاد                

پی نوشت :

نامه دختر سعید حجاریان برای دادخواهی پدر

سلام میر حسین عزیز

خوبی سید؟ زهرا خانم خوب هستن؟

می دونم که خوب نیستی ، می دونم که قلبت رو به درد آوردن ، می دونم که درختی را که ۳۰ سال پیش با عده ای جوان هم فکر و اندیشه خودت در راستای آزادی بیان و اندیشه کاشته ای را در حال خشک شدن می بینی و رنج می بری! می دانم که هر چه خون صرف آبیاری این درخت شده را در حال هدر رفتن می بینی! می دانم که آمده بودی برای ارزش نهادن به کرامت انسانی اما امروز شاهد پایمال شدن ارزشهای انسانی هستی

اول اجازه بده ازت عذرخواهی کنم که کلامم با شما خالی از تعارفات است و از پیشوند و پسوند در خطاب تو استفاده نمی کنم. چرا که آنقدر با شما احساس نزدیکی می کنم که اجازه این جسارت را به خودم می دهم.

میرحسین عزیزم ، اجازه بده کمی از گذشته برایت بگویم ، زمانی که طفلی دبستانی بودم و هروقت چهره ات را در سیمای ملی آن روزها می دیدم احساس قرابت به تو می کردم ، شاید بعضی ها بگویند مبالغه می کنم و یا به قول معروف چاخان می کنم ، اما خدا شاهد است که از همان دوران کودکیم چهره صمیمی ، مصمم و پر اراده تو بر قلب کوچک من نقش بسته بود. البته بعد از مدتی که شما دچار بایکوت خبری شدی و به رسم زمانه قصد کردی به جای خط مقدم سیاسی ، خط مقدم فرهنگی را برگزینی ، من هم به جهت مشغله درسی دیگر زیاد به یادت نبودم و شاید بگویم اصلا فراموشت کردم. حتی سال ۷۶ وقتی سید محمد خاتمی کاندید شد و نام تو را جسته و گریخته در حمایت از او می شنیدم به این فکر نمی کردم که کاش تو کاندید شده بودی و فقط در همان حال هوای ۱۶ سالگی وقتی عکس تو را در کنار خاتمی عزیز می دیدم به وجد می آمدم ، خوشحال بودم از اینکه قهرمان دوران کودکی من با قهرمان دوره جوانی من هم نوا هستند و هم فکر . خوشحال بودم که مجددا عکس میرحسین موسوی را می دیدم اما با ظاهری کاملا متفاوت ، آن مرد جوان با مو و ریش کاملا تیره ، تبدیل شده بود به مردی میانسال با موها و محاسنی جو گندمی رو به سفید. امروز بیشتر درک می کنم که این تغییر رنگ مو فقط به خاطر گذر عمر نبود ، و جفای ۲۰ ساله در حقت (البته آنروز ۸ سال از آن جفا گذشته بود) نقش به سزائی در آن داشت .

همه این اتفاقات گذشت و تو با صبوری نظاره گر گذر تاریخ بودی ، دولت سازندگی ، دولت اصلاحات  و دولت ذلت و خفت ملی!

دوباره زمزمه هائی می شنیدم از حضور تو ، دوباره می شنیدم که از خاتمی عزیز گرفته تا افراد دیگر مشغول متقاعد کردن تو هستند برای حضورت در عرصه و نمی دانم این چه شکی بود که باعث می شد عقیده خودت و حرف این بزرگان را زمین بگذاری؟! شاید تو می دانستی که این کینه ورزان و بد دلان در راهت سنگ خواهند انداخت و این سنگ اندازی منجر به پرداخت هزینه از سوی مردم خواهد شد.

اما خاتمی عزیز به جهت قولی که داده بود با تمام قلب غمگینی که از مشاهده بی مهری مردم در انتهای دوره ۸ ساله اش داشت به میدان آمد ، و خودت هم شاهد بودی که چه به میدان آمدنی بود ! استقبال بی نظیر مردم از او شروع شده بود! شیراز ، یاسوج و چندین شهر محروم و غیر محروم کوچک و بزرگ دیگر ، خودت دیدی که این استقبال مردمی چه لرزه ای به ستون های کاخ اقتدارگرایان انداخته بود ، آنها آنقدر گستاخ بودند که خاتمی را بی نظیر بوتوی ایران نامیدند و بنگاه فساد و تفرقه افکنی کیهان از احتمال ترور خاتمی خبر میداد!

نمی دانم ، واقعا نمی دانم چه شد که بی خبر به صحنه آمدی ، اما دوستی تحلیل می کرد که شاید مشاهده تو از این وضعیت و نگرانیت در خصوص جبهه اصلاحات و خاتمی عزیز و البته کمی شیطنت دوستان منجر به حضور یکباره ات در میدان شد . و اتفاقات بعدی که فکر نمی کنم کسی از خاطر برده باشد.

میرحسین عزیز ، با شرح گذشته نمی خواهم بیش از این قلبت را به درد بیاورم ، هدفم از این مقدمه چینی ها آن بود که بدانی از لحظه حضورت در میدان و همیاری خاتمی با تو نور امید در قلب میلیونها ایرانی زنده شد ، نور امیدی که در سال ۷۶ با حضور خاتمی و تو در کنار او زنده شده بود. از همینجا بود که قصد کردم برای پیروزی اندیشه خاتمی و موسوی تمام تلاشم را بکنم ، تلاش کنم تا بار دیگر شاهد زدوده شدن آن نگاه های نا امید از چهره مردم وطنم باشم ، تلاش کنم تا شادی و شعف را در سفره هر خانواده ایرانی ببینم ، تلاش کنم تا هم میهنانم به دنبال آمدن نفت بر سر زندگیشان نباشند ، تا تلاش کنم هر ایرانی بداند که اگر روزی ، به خاطر شرایطی در کلبه ما رونق کمیاب شد صفا نبایدنایاب شود و . . .

روز به روز با حضور تو بر دلگرمیمان افزوده شد ، از همایش برج میلاد گرفته تا استادیوم آزادی و جلسات خصوصی که در ستادها برگزار می کردی و ... همه و همه در ایجاد این موج شور و شعف ملی نقش داشت ، هیچ وقت فراموش نمی کنم که در یکی از نشستهایت در ستاد مرکز وقتی در حال عبور از مقابلم بودی فریاد زدم " آقای مهندس ما به شما خیلی امید داریما " و تو هم در عین ناباوری که اصلا فکر نمی کردم صدایم را شنیده باشی ، گفتی " امید من هم به شماست " ، جمله ای که برای من ۲ ماه و اندی پر امید رو رقم زد ، امید به همه آنچه که در بالا گفتم ، امید به زنده شدن عشق و دوستی و تلاش در بین همه مردم ایران ، امید به جلوگیری از سقوط ایران به دره جهل و نادانی و هزاران امید دیگر.

میرحسین عزیز ، از شما ممنونم که امید من رو نقش بر آب نکردی ، ازت ممنونم که گفتی تا آخرین لحظه برای احقاق حقم ایستاده ای ، متشکرم که کاری کردی که اگر عمری بود بعدها افتخار کنم که علاوه بر سال ۷۶ و ۸۰ ، سال ۸۸ هم این افتخار رو داشتم که شناسنامه ام رو به نام یک انسان فرهنگی و فرهیخته و یک هدف والا خرج کرده ام

اما امروز به شدت نگرانم ، نگران نه برای خودم بلکه برای تو عزیز که فکر می کنم دشمنان برایت نقشه های شومی کشیده اند ، از گفته هایشان و کردارشان کاملا می توانم احساس کنم که آن از خدا بیخبران نخواهند گذاشت قائله به همین جا ختم شود ، و آن کینه ۲۰ ساله را بر سر میر ایران بیش از این خالی خواهند کرد ، چرا که آنها می خواستند میرحسین را شکست بدهند ، اما نمی دانستند که خداوند ایثار و انصاف مکرشان را به خودشان باز می گرداند ، نمی دانستند که میرحسینی که ۲۰ سال در بایکوت خبری به سر می برده امروز بتواند حمایت حداقل ۳۰ میلیونی ایران را به خود جلب کند ، نمی دانستند که بعد از ۳۰ سال خیابان آزادی ، بوی آزادی می گیرد و البته خیلی چیزها که آنها اصلا احتمالش را نمی دادند .

میرحسین عزیز ، خیلی پر حرفی کردم. اما اگر بدانی چقدر دلم پر است به من برای این اطاله کلام حق می دادی . در آخر برای تو ، برای خاتمی عزیز ، برای زهرا رهنورد عزیز ، برای همه کسانی که در بازداشت به سر می برند و همه کسانی که برای این همدلی و یکرنگی ملی هزینه های مادی و معنوی پرداخته اند بهترینها را آرزو می کنم و برای کسانی که از اول خلقت تا به امروز جانشان را در راه ، خدا و میهن و مردم فدا کردند طلب مقامی بالا در میان از این دنیا رفتگان را دارم . ایمان دارم که خون آنها جویهای منتهی به ازادی را به دریا بدل می کند.

به امید سرودن نغمه آزادی در ایرانی سبز و آزاد

شاد باشی و آزاد

یک عاشق میهن

محسن

- ادامه مطلب :

خاتمی: اگر این فضای مسموم تبلیغاتی و امنیتی ادامه پیدا کند . . .

پی نوشت :

گزارش تفصیلی کمیته صیانت از آرای مهندس میرحسین موسوی

هموطنان عزیز

همان‌گونه که انتظار می‌رفت شورای نگهبان، پس از نمایش‌هایی که توجه هیچ‌کس را جلب نکرد، و با چشم بستن بر روی انبوه تقلب‌ها و تخلف‌های صورت گرفته، سرانجام نتایج دهمین دورة انتخابات ریاست جمهوری را تایید کرد. جشنواره‌ای که تجدید حیات ملت ما را مژده می‌داد با تقلب و تخلف از عهدهای اسلام و انقلاب با ناگوارترین صحنه‌ها به پایان رسید؛ با حمله به خوابگاه دانشجویان، با خون‌های ریخته شده، جوانان کتک خورده و مورد اهانت قرار گرفته، صدا و سیمای از انظار جامعه افتاده، قلم‌های شکسته، روزنامه‌های بسته، با فضای امنیتی کودتاگونه و بی‌اعتمادی تلخ و گستردة مردم نسبت به نتایج اعلام شده برای انتخابات و دولت ناشی از آن. به زودی گرمای حادثه فرو می‌نشیند و دست‌اندرکاران  این ماجرا با صورت‌حساب بلندبالای اشتباهات خود روبرو می‌شوند. آیا آنان از تحمیل آنچه روی داد سود بردند؟

از این پس ما دولتی خواهیم داشت که از نظر ارتباط با ملت در ناگوارترین شرایط به سر می‌برد و اکثریتی از جامعه، که اینجانب نیز یکی از آنان هستم، مشروعیت سیاسی آن را نمی‌پذیرد. دولتی با پشتوانه‌های ضعیف مردمی و اخلاقی که از او انتظاری جز بی‌تدبیری، قانون‌گریزی، عدم شفافیت، تخریب ساختارهای تصمیم‌گیری و تدوام سیاست‌های ویرانگر اقتصادی نداریم، و  بیم آن می‌رود که بر اثر ضعف‌های بی‌شمار ذاتی و عارضی‌اش در ورطه امتیاز دادن به بیگانگان بیفتد. این چیزی نیست که ما از آن خرسند باشیم، بلکه از آن به شدت واهمه داریم.

خطر در پیش است. نظامی که به مدت سی‌سال به اعتماد مردم متکی بود نمی‌تواند یک شبه قوای امنیتی را جایگزین این نقطه اتکا کند. این اعتماد لطمات جدی دیده است؛ اگر انکار این واقعیت سودی می‌رساند،  ما نیز با منکران آن هم‌صدا می‌شدیم، از بس که خطر عظیم است. اگر آنچه انکارش می‌کنیم واقعا صحت ندارد، چرا به دیگران اجازه اجتماع نمی‌دهیم تا معلوم شود که چقدر اندکند.

باید باز گردیم، هنوز دیر نشده است. هنوز می‌توان اطمینان آسیب دیدة مردم را بازسازی کرد؛ امنیت نظام ما در گرو چنین کاری است.  فرزندان انقلاب را از زندان‌ها آزاد کنید. حبس آنان جز تغذیه غریزه فرافکنی در وجود خود شما فایده‌ای ندارد. مردم چگونه می‌توانند به حکومتی اعتماد کنند که دوستان و همکاران و فرزندانش را به صرف توهم در بند می‌کند؟ چیره کردن فضای امنیتی بر جامعه جز صدمه زدن به عواطف ملت نسبت به نظام اثری نمی‌گذارد. مطبوعات آزاد مجاری تنفسی یک جامعه سالمند؛ برای ترمیم اعتماد مردم این مجاری را مسدود نکنید.

باید به اسلام باز گردیم، اسلام ناب محمدی که تحجر را بر نمی‌تابد و تا قیام قیامت برای معضلات جدید بشریت پاسخ‌های بکر و نو دارد. به اسلامی باز گردیم که ما را به امانت و راستی فرا خوانده است.

به صداقت بازگردیم. چگونه از مردم می‌خواهیم ایمان‌های مذهبی‌شان را سرمایه اعتماد به ما قرار دهند در حالی که صراحتا به آنان دروغ گفته می‌شود؟

به خرد بازگردیم. کشوری به عظمت ایران را، با آرمان‌هایی به بزرگی اهداف انقلاب اسلامی و با دشمنانی به آن سرسختی و کینه‌توزی که می‌شناسیم با دور ریختن سی سال تجربه مدیریتی و انکار ضرورت برنامه‌ریزی و تصمیمات خلق‌الساعه فردی اداره نمی‌‌توان کرد.

به قانون بازگردیم؛ به قانون اساسی، این بزرگترین میثاق ملت. به قوانینی که خود وضع کرده‌ایم پایبند بمانیم و آنها را اجرا کنیم. بدون این کار سنگ روی سنگ بند نخواهد ماند.

مردم به حکومتی اعتماد می‌کنند که آنان را محرم بداند. چرا باید مهم‌ترین مسائل مملکت از مردم پنهان باشد؟ محرم دانستن ملت و شفافیت اطلاعات اولین قدم در راه مبارزه با فساد است، حال آن که مردم ما حتی به اندازه خواندن خبرهای چند روزنامه محرم دانسته نمی‌شوند.

به مردم بازگردیم. چرا هر گره سهلی را با دندان‌های امنیتی باز می‌کنیم؟ چرا به کوچکترین بهانه،‌ هرکسی را از دایره خود‌ی‌های‌مان دور می‌کنیم؟ این یکی بیش از اندازه جوان است، آن یکی بیش‌ از اندازه هنرمند است، آن یکی روشنفکر است، این یکی با ما اختلاف سلیقه دارد، آن یکی دانشجوست، این یکی از کار ما ایراد می‌گیرد، آن یکی به گروه ما تعلق ندارد، این یکی قدش بلند است، آن یکی خیلی شیک‌پوش است. آن‌قدر از دور خود می‌رانیم تا این که تنها می‌مانیم. این شیوه انقلاب اسلامی نیست، و شیوه اسلامی نیست که آغوشش را به روی همه باز می‌کند و به صرف شهادت زبانی، انسان‌ها را در دایرۀ خود می‌آورد.

چرا باید پس از یک انتخابات سرنوشت‌ساز در معرض چنین خطراتی باشیم، حال آن که انقلاب و نظام ما در آستانة تحصیل بزرگترین دستاوردها بود؟

مردم!

ما راهی دور و در نگاه نخست غیرقابل عبور را در چند ماه کوتاه پشت سر گذاشته بودیم. ما با هم این فاصله را آمدیم؛ از فضایی که به گرد دروغ و تردید و به غبار رمیدن‌های گروهی، طبقاتی، خانوادگی و بین‌نسلی آلوده شده بود، از دورانی که نطفه نا‌امیدی شروع به رشد کرده بود، زمانی که فاصله مردم از نظامشان روز  به روز بیشتر می‌شد، تا با هم مقدمات انتخابات را به جریانی طولانی از یک تجدید حیات ملی تبدیل کنیم؛ فضایی پر از آشتی، شادی، آگاهی و نشاط، عرصه‌ای که در آن دوستداران نامزدها در حالی که خنده از لبانشان رخت بر نمی‌بست می‌توانستند با یکدیگر به بحث درباره آینده بنشینند و آن آزادی فرزانه که انقلاب ما وعده‌اش را داده بود تجربه کنند. فضایی که در آن کسی خود را شهروند درجه دوم و غیرخودی  با انقلاب و نظام اسلامی نبیند، و کرد و لر و عرب و بلوچ و ترک و هر قوم دیگر و پیر و جوان و میانسال و هر قشر دیگر و هر صنف دیگر و هر سلیقۀ دیگر که تا چند ماه پیش خود را بیگانة با سرنوشت کشور می‌دید همچون عهد نخست جمهوری اسلامی، خویشتن را از نو در دایره صاحبان انقلاب بیابد. 

ما با هم آمدیم تا با تجسس در احوال شخصی مردم مخالفت کنیم و از نفرت‌پراکنی و پرونده‌سازی بیزاری بجوییم. با هم آمدیم تا حاکمیت عقل و عشق را توامان داشته باشیم. همۀ ما به چهرۀ رحمانی اسلام رو کردیم و در این رویکرد میراث تمدنی ایران عزیز و بزرگ را تجدید شده دیدیم، تا آنجا که در مساجد شعار ایران، ایران! را با طنینی که هنوز در تکبیرهای شبانۀ شما شنیده می‌شود سر دادیم و کسی احساس نکرد که ایران جدای از انقلاب و یا جدای از اسلام است، بلکه اسلام و ایران و انقلاب از تحجر و کهنگی و تعصب و خارجی‌گری جداست. اسلامی که در ورای تمایزات عقیدتی و طبقاتی و قومی و جنسیتی کرامت انسان‌ها را ارج می‌نهد و اصل می‌داند. اسلامی که شوینده هر نوع نابرابری در مقابل قانون و پرچمدار تکریم حقوق شهروندی است.  

مردم!

علیرغم آنچه روی داد، ما در این چند ماه آرزوهای بلند و کوشش‌های خالصانۀ خود را نباختیم. ما در این میانه مستوره‌ای از تحقق آرمان‌هایمان را یافتیم و دیدیم که آنچه به‌ دنبال آنیم چقدر خواستنی است و چه نسبت نزدیکی با حقیقت اسلام و انقلاب و هویت ملی ما دارد. این دستاوردی است که هیچ‌کس نمی‌تواند آن را از ما بستاند. ما با هم سرمایه‌ای اندوخته‌ایم که پشتوانه و بستر حرکت‌های آتی ما و فرزندانمان خواهد بود و این خط سبز جوشیده از فطرت‌های مردم و واقعیت‌های تاریخی کشور و انقلاب  همچنان در طول سال‌ها  ادامه خواهد یافت تا به مقصد نهایی خود برسد. ما برای حفظ این دستاورد بزرگ همچنان ایستادگی خواهیم کرد.

تمامی تلاش‌هایی که این روزها در مخالفت با شما صورت می‌گیرد برای آن است که از ثمربخش بودن اعتراضات قانونی خود ناامید شوید، زیرا تا ما ناامید نشویم این دولت از اعتبار واقعی برخوردار نخواهد شد. امید به آینده رساترین اعتراض ماست.  به سابقه دیرینه این سرزمین نگاه کنید. در زندگانی ما مردم که از کهن‌ترین تمدن‌ها زاده شده‌ایم، فراز کنونی جزئی از یک تاریخ طولانی است. ما در جاده‌ای به درازای تاریخ همه بشریت قدم می‌زنیم. در این جاده چه بسیار ملت‌ها که منقرض شدند و جز داستانی از آنان باقی نماند. آن چیزی که ملت ما را به خلاف آنان و علیرغم سخت‌ترین رویدادها زنده نگه داشت امید بود، زیرا آفت این راهپیمایی هزاران ساله ناامیدی است. مردم ما می‌توانستند با بدبینی و ناامیدی حوادثی شبیه به آنچه را که در جریان انتخابات گذشته با آن روبرو شدیم پیش‌بینی کنند و به صحنه نیایند. آیا آنان اشتباه کردند که به این پیش‌بینی‌ها اعتنا نکردند؟ نه! آنان به مقتضای روح امیدی که هسته درونی هویت ملی ما را شکل داده و ما را در طول هزاره‌ها زنده نگه‌ داشته است چنین کردند. به‌ویژه با جوانان می‌گویم که اگر می‌خواهید ایرانی باقی بمانید از شعله امید در سینه‌های خود محافظت کنید، زیرا امید بذر هویت ماست؛ بذری که با نخستین باران شروع به روییدن می‌کند و جان هرکسی را که هنوز ایرانی باقیمانده است، در هر کجای جهان که بیتوته کرده باشد به اهتزاز در می‌آورد، تا از نو خود را در سرنوشت این خاک شریک بداند.

 امیدی که هویت ما را شکل داده است معطوف به چه چیز است؟ قطعا معطوف به امور غیر واقعی و خرافه‌های واهی نیست، و الا نمی‌توانست ملتی را برای هزاران سال زنده نگه دارد. بلکه این امید معطوف به لطف و فضل الهی است. اگر علاقه به این هویت تاریخی کمترین فاصله‌ای با اسلام ندارد، به این خاطر است.  ما آمده بودیم این علاقه را احیا کنیم. از این هویت خود فاصله نگیریم. شما وظیفه خویش را به درستی انجام داده‌اید و غیر ممکن است که لطف خداوند مردمی را که با نیت‌های پاک ادای وظیفه می‌کنند تنها بگذارد.

امید به صرف گفتن و شنیدن شکل نمی‌گیرد و تنها زمانی در ما تحکیم می‌شود که دستانمان در جهت آرزوهایی که داشتیم در کار باشد. دستانمان را به سوی یکدیگر دراز کنیم و خانه‌هایمان را قبله قرار دهیم. واجعلوا بیوتکم قبله. به خودتان و دوستان همفکرتان برگردید و این بار هر شهروند محوری باشد برای یک فعالیت مفید سیاسی،‌ اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و منتظرتشویق و کمک دولتی که وجاهت خود را از دست داده است نباشد.

مسئولیت تاریخی ماست که به اعتراض خود ادامه دهیم و از تلاش برای استیفای حقوق مردم دست بر نداریم. مسئولیت دینی ماست که نگذاریم انقلاب و نظام به آنچه اسلام نمی‌پسندد استحاله بیابد. مسئولیت انقلابی ماست که اجازه ندهیم حاصل خون صدها هزار شهید به یک دولت امنیتی تنزل پیدا کند و مستهلک شود. لیکن برای آن که این اعتراض به نتیجه‌ای دلخواه برسد باید چند اصل مهم را رعایت کنیم:

- نظام و انقلاب اسلامی میراث و میوه مبارزات تاریخی دویست‌ ساله شما با استبداد و عقب‌ماندگی است. جمهوری اسلامی نظامی‌است که اگر بر اساس عهد نخستین و نسخه‌ اصیلش به اجرا درآید تمامی خواسته‌های ما را در بر می‌گیرد. مبادا کسی فریب شعارهای ساختارشکنانه را بخورد. اینجانب قویا با چنین وسوسه‌ای مخالفم و اعتقاد دارم قانون اساسی ما همچنان دارای ظرفیت‌های ارزشمند تحقق نایافته‌ای است که باید با فعالیت همه نخبگان روحانی و دانشگاهی و اندیشمندان کشور اجرای آنها به صورت مطالبه‌ای ملی درآید.

به یاد آوریم که ملت ما در انقلاب اسلامی به دلیل عدم انعطاف در قبال خواسته‌های به حقش، که از زبان امام راحل بیان می‌شد، مجبور به ساختارشکنی گردید.  به همه نهادهای تصمیم‌گیر در نظام توصیه می‌کنم که چون شورای نگهبان عمل نکنند و مجاری  را برای اصلاح اشتباهات باز بگذارند، زیرا که بسته شدن این راه، تهدید ساختارشکنی را به عنوان تنها بدیل مطرح خواهد کرد، و این بدیلی است که همة ما هزینه سنگین آن را می‌دانیم و قاطعانه با آن مخالفیم. همچنین تاکید می‌کنم که تعلل در محقق ساختن آرمان‌هایی چون قانون‌گرایی، عدالت، آزادی و حاکمیت مردم بر سرنوشت خود، و به ویژه اصول معطل مانده قانون اساسی مشروعیت‌سوز است.

- اسلام آن پوستین وارونه‌ای نیست که برخی مخالفان شما پوشیده‌اند. شیوه آنها این است که هر چیز مقدس و مبارکی را به نفع سلیقه خود مصادره کنند، تا جایی که حتی اگر بتوانند شال سبز شما را هم می‌ستانند. اسلام راستین نسبتی با ظاهرسازی‌ها و کج‌اندیشی‌های آنان ندارد، بلکه مکتبی رهائی‌بخش است که اگر به حقیقت و نورانیت آن برسیم دوای تمامی دردهای شخصی و اجتماعی ماست.

- ماجرای ما، هر چقدر تلخ، یک اختلاف خانوادگی است که اگر خامی کنیم و بیگانگان را در آن دخالت دهیم به زودی پشیمان خواهیم شد.

- در اعتراض و حرکت اصلاحی و اصولی ما هیچ‌کس نباید صدمه ببیند. ما زمانی در تلاش خود موفق خواهیم بود که ابتکارهای ما برای احقاق حقوقمان تا آن حد اندیشیده شده، کارآمد و در چارچوب قانون باشد که حتی کودکان خردسال و زنان باردار بتوانند در آن شرکت کنند.

- ما در برهه‌ای و گریوه‌ای از تاریخ کشور خود قرار داریم که راه‌حل بسیاری از مشکلات‌ ما قانون است. درست است! قانون همیشه بی‌عیب نیست. درست است! قانون عرفی قراردادی اجتماعی است و به مانند هر عهد و پیمانی که انسان‌ها با هم می‌بندند رعایت آن تنها تا زمانی الزامی است که طرف مقابل نیز به آن پایبند باشد. درست است! مخالف شما قانون‌ اساسی را زیر پا می‌گذارد، به خلاف نص این میثاق ملی  شما را از حق برگزاری اجتماعات محروم می‌کند، بلکه حتی اگر به نشانه اعتراض پارچه‌ای سبز به دستتان ببندید به رغم اصول متعدد قانون اساسی و قوانین بی‌شمار عادی، خود آن کسی که مسئول حفظ امنیت است شما را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهد. درست است!  متقلبان و دروغگویان تنها به نیت تحمیل منویاتشان در پشت نام قانون سنگر گرفته‌اند. لیکن تلاشی که ما وارد آن شده‌ایم یک مشاجره و تلافی‌جویی نیست. ما را عصبانیت یا جاه‌طلبی یا خودپسندی برنیانگیخته است، بلکه حرکت ما اقدامی برای اصلاح و تامین بهروزی کشور است. برای رسیدن به چنین هدفی جا دارد که ما حتی به جسد قانون احترام بگذاریم، زیرا می‌دانیم که در فردای نزدیک، زمانی که کوشش‌مان به ثمر می‌رسد، نخستین اصلی که باید آن را نهادینه کنیم پایبندی به قانون است.  این شالوده‌ای است که امروز صبورانه می‌ریزیم تا بر رویش بنای رفیع فردایمان را استوار کنیم.

- سرانجام وحدت. همه شما را به برادری دعوت می‌کنم. پیروزی ما در گرو معاضدت و پیوند با یکدیگر است، و در این یکدیگر تمایزی میان ما و مردمی که به دیگران رای داده‌اند نیست. حتی آنانی که اینک رو در روی ما به خشونت متوسل می‌شوند در اخوت ما شریکند، زیرا ما به دنبال آینده‌ای هستیم که در آن همان کسی که خواهر و برادرمان را در خیابان‌ها کتک زده است، سعادتمندتر، معنوی‌تر، سالم‌تر و زیباتر از امروز زندگی کند.  رنگ سبزی که ما به عنوان نماد خود انتخاب کرده‌ایم یک معنایش هم این است؛ رنگ سبزی که ما را به اهل‌بیت نور، اهل بیت راستی، اهل‌بیت خرد، اهل بیت کرامت و فضیلت پیوند می‌دهد.

شاید بگویید که با این همه قید و بند دیگر فرجه‌ای برای بیان اعتراض باقی نمانده است. این گمان خامی است که مخالفان سطحی‌اندیش و افراطی شما در سر دارند. الذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا. کسانی که در راه خدا می‌کوشند خداوند آنان را به راه‌های خود هدایت می‌کند. به عنوان نمونه‌هایی از این هدایت به یاد آورید که خداوند چگونه آرامش را بر اجتماعات بی‌کرانة‌تان مستولی می‌کرد و یا در خلال آنها ظرفیت‌های ذهنی مردم به چه شعارهای نغزی رهنمون می‌شد. همان خلاقیت همچنان قادر است که با توجه به تمامی این اصول راه‌کارهایی بکر و موثر پیش‌پای ما قرار دهد، میدان‌های گسترده‌ای برای  عمل در مقابل‌ ما بگشاید و تجربیات جدیدی برای آزادیخواهان جهان اندوخته کند.

در ابتدا هدف همه ما از شرکت در انتخابات آن بود که عقلانیت دینی به فضای مدیریت کشور بازگردد، لیکن در میانه مسیر به اهدافی بسیار بلندتر هدایت شدیم. ما در این بین می‌خواستیم ارکان ذیربط نظام به یاد آورند که در ورای تمامی آنان و ما فوقشان میزانی به نام رای و عزم مردم وجود دارد که آنها نه حق دارند و نه می‌توانند آن را نادیده بگیرند. امروز خواست عمومی برای سازوکاری کارآمد جهت انتخابات که در آن اطمینان ملی حاصل شود و دروغ، تقلب و تزویر جایی نداشته باشد، به یک مطالبه انکار ناپذیر مردمی تبدیل شده است. در هر قدمی در آینده تجربه تلخ و مشروعیت‌‌زدای جریانات اخیر باید پیشاروی ملت باشد و نباید هیچ فرصتی برای روشن‌تر شدن ابعاد این دروغ و تقلب بزرگ و پی‌آمدهای تلخ آن از دست برود.

در ایامی که گذشت شخصیت‌ها و گروه‌هایی به سراغ اینجانب آمدند و خواستار گذشت من از آنچه گذشت شدند. شاید توجه نمی‌شد که اینجانب از همان ابتدا از حق شخصی خود گذشته بودم، اما  مسئلة انتخابات مسئلة شخصی من نبود و نیست. من نمی توانم بر سر حقوق و آرای پایمال شدة مردم معامله یا مصالحه کنم. مسئله جمهوریت و حتی اسلامیت نظام ماست. اگر در این نقطه ایستادگی نکنیم، دیگر تضمینی نداریم که در آینده با حوادث تلخی نظیر آنچه در انتخابات کنونی گذشت روبرو نباشیم.

گرو‌هی از نخبگان بر سر آنند که گرد هم آیند و  با تشکیل جمعیتی قانونی صیانت از حقوق و آرای پایمال شده مردم در انتخابات گذشته را از طریق انتشار مدارک و اسناد تقلب‌ها و تخلف‌های انجام گرفته و نیز رجوع به محاکم قضایی پیگیری کنند و نتایج آن را مستمرا به اطلاع عموم مردم برسانند. اینجانب نیز به این جمع می‌پیوندم. این گروه اجرای اصول معطل مانده قانون اساسی را در دستور کار خود خواهد داشت و علاوه بر آن در این مرحله مطالبات زیر را دنبال خواهد کرد:

- توقف برخوردهای امنیتی، فوق امنیتی و نظامی با مسائل انتخاباتی و بازگشت کشور به فضای طبیعی سیاسی

- اصلاح قانون انتخابات به نحوی که امکان تکرار تقلبات گسترده را از بین ببرد و بی‌طرفی نهادهای مجری و ناظر را تضمین کند

- رعایت اصل 27 قانون اساسی در مورد آزادی تجمعات

- آزادی مطبوعات و رفع توقیف از آنها

- فعالیت مجدد سایت‌های خبری مستقل

- ممنوعیت مداخلات غیرقانونی دولت در فضای ارتباطی، نظیر اینترنت، پیام‌های کوتاه، و جلوگیری از  قطع ارتباطات تلفنی و شنود مکالمات مردم و هر گونه تجسس دیگر

- توقف برخوردهای یک‌جانبه، افترا، دروغ‌پردازی و اهانت در رسانه رسمی کشور

- برخورداری از کانال‌های مستقل تلویزیونی در خارج و داخل کشور

- صدور مجوز برای تشکیل جمعیت‌های سیاسی،‌ فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی

- آزادی همه دستگیرشدگان سیاسی، ابطال پرونده‌سازی‌های جعلی امنیتی و دخالت ندادن پرونده‌های جاری در برخورداری آنها از حقوق اجتماعی

در انتها به همه مردم شریف کشورمان، چه آنها که به اینجانب رای دادند و چه آنهایی که به اینجانب رای ندادند،  به ویژه  کسانی که در حوادث ناگوار هفته‌های اخیر صدمه دیدند درود می‌فرستم. همچنین مقام  شهیدانی را که به جرم حق‌خواهی و آزادی‌طلبی در خون خود غلطیدند ارج می‌نهم و از خداوند بزرگ برای  خانواده‌های عزیز آنان طلب صبر و اجر دارم. 

                                                میر حسین موسوی۱۰/۴/۸۸             

در ادامه مطلب بیانیه مهدی کروبی را بخوانید

شاد باشید و آزاد

به مناسبت بيست و هشتمين سالگرد شهادت دكتر بهشتي،فرزند وي- سيد عليرضا بهشتي، در نوشتاري خطاب به پدر، دردل هاي خود را با او در ميان گذاشت.

به گزارش سلام متن كامل اين نوشتار با عنوان" بار ديگر بي‌تو" بدين شرح است:

چرا هربار که هفتم تیر می‌رسد سفرة دل گرفته‌ام را نزد تو می‌گسترم؟ شاید چون سایة تو را همچنان بر سرم گسترده می‌بینم. شاید هم که چون نمی گذارند صدایم شنیده شود، بدنبال چاهی می‌گردم تا آهی برکشم. شاید هم که برباد رفتن میراث توست که اینچنین آتشم می‌زند و داغ دیرینه را تازه می‌کند.

پدر! دیدی که چه روزهایی را شاهد بودیم که امکان بازشناسی تاریخ صدر اسلام را برایمان ممکن ساخت؟ دیدی که سکوت که شکسته شد، چگونه دل‌ها مملو از امید شد؟ دیدی که عطر راستی و صداقت که فضا را پر کرد، پایه های کاخ‌های دروغ و ریا به لرزه افتاد؟ دیدی خمودی و خموشی جای خود را به سرزندگی و نشاط داد؟ دیدی که دل‌هایی که سال‌ها با انگشتان کلیشه‌سازان از هم دور نگه داشته شده بود، فاصله ها را شکستند و در کنار هم نشستند؟ دیدی که نسل سومی که با انقلاب، امام، جنگ، شهادت و دین‌مداری قهر کرده بود، در داوری‌هایش به تأملی دوباره نشست و مطالباتش را در ادبیات صدر انقلاب جستجو کرد؟ دیدی که زن و مرد و پیر و جوان و روستایی و شهری، چشم امیدشان را به یار دیرینة تو دوختند و به رغم همة اما و اگرها و جوسازی‌ها، رایت اعتمادشان را بدست او سپردند؟

اما پدر دیدی که همان کسانی که پس از شهادت تو زیر لب زمزمه کردند که بهشتی عاقبت بخیر شد و تداوم حیات او به سلطة اسلام لیبرالی می‌انجامید، چه کردند؟ به بهانة حراست از اسلامیت نظام، جمهوریت نظامی که تو در کنار امام و مرادت و به یاری بسیاری دیگر از همراهان دیروز و امروز معماری کرده بودی را به مذبح سلایق و علایق و داوری‌های شخصی بردند. خواست مردمی نجیب که با بالاترین درجات آگاهی، حق به سرقت بردة خود را مطالبه می کردند را آشوب‌طلبی نامیدند، خوننشان را بر قداره بندان خود مباح ساختند، و به نام دین، دینداران را بی دین نامیدند، مذبوحانه به دنبال سرانگشتان بیگانه گشتند و یافته و نایافته، سکوت تلخ، بلند و رسای حق خواهان را با شادکامی دشمنان قسم خوردة انقلاب همانند کردند تا مجوزی برای مشروعیت بخشی به کودتاگران دست و پا کنند.

یاد روزهای سختی می‌افتم که در مقابل هجمة ناجوانمردانة زبان‌های پلشت سکوت کردی و افتراها و دشنام‌ها را از دوستان دیروز و دشمنان آن روز و امروز صبورانه شنیدی و دم فروبستی. تو قربانی التقاط و تحجر شدی: التقاط تو را ترور شخصیت کرد، تحجر در مقابل رضایت‌مندانه سکوت کرد، و آنگاه بود که فاجعة هفتم تیر به آسانی اتفاق افتاد. این بار اما، روایتی معکوس در کار است: تحجر، اندیشه هایت را بر نمی‌تابد و تجلی سبز آن را تحمل نمی‌کند، التقاط شادمانه برحق بودن خود را اثبات می‌کند، و این تویی که یکبار دیگر به قربانگاه فرستاده می‌شوی. بگذار که این بار سخنم را با شعری از شفیعی کدکنی به پایان برسانم:

تو در نماز عشق چه خواندی که سالهاست

بالای دار رفتی و این شحنه های پیر

از مرده ات هنوز پرهیز می کنند

......

خاکستر تو را

باد سحرگان

هرجا که برد

مردی زخاک رویید

سید علیرضا حسینی بهشتی هفتم تیرماه ۱۳۸۸

به امید سرودن نغمه آزادی

شاد باشید و آزاد 

مریم رجوی رئیس فرقه تروریستی مجاهدین خلق طی پیامی برای مردم ایران اعلام کرد که طرفدار ابطال انتخابات و برگزاری انتخابات آزاد زیر نظر سازمان ملل است. این در حالی اعلام شده است که دولت احمدی نژاد با استفاده از بازیهای نمایشی سعی دارد چنان نشان بدهد که گویا دست گروههایی مثل مجاهدین خلق در جنبش سبز مردم ایران دیده می شود و با استفاده از همین اتهام فرزندان بیگناه مردم را زیر فشار و شکنجه گذاشته است.

خانم رجوی!
پرونده فرقه مجاهدین خلق نزد مردم ایران سیاه تر از آن است که نیازی به کمک شما داشته باشد. شما اگر بلدید کسی را نجات بدهید یا راه حلی پیدا کنید، برای رهبر خودتان یک جایی پیدا کنید که بتواند به زندگی اش ادامه دهد. مردم ایران فراموش نکرده اند که شما و گروه تان سه سال با سوء استفاده از عواطف نوجوانان ایرانی آنها را به ترور واداشتید و در مقابل گلوله تنها گذاشتید. مردم ایران فراموش نکردند که شما و مسعود رجوی در خرداد ۶۰ با یک اشتباه محاسباتی هزاران جوان را به کشتن دادید و در سخت ترین روزهای زندگی این ملت و در روزهایی که مردم توسط حکومت عراق کشته می شدند، در کنار دشمنان ملت قرار گرفتید و هزاران ایرانی کرد و فارس را در جنگ کشتید.

مردم ایران شما را قاتل جوانان ایرانی می دانند، شما بسیاری از جوانان بیگناه را اشتباها ترور کردید و افرادی را صرفا به دلیل اینکه شبیه شما فکر نمی کردند یا شبیه افرادی دیگر بودند کشتید. شما اعضای تسویه شده تان را در شرایطی که می دانستید که احتمال مرگ آنان بالای نود درصد است به جنگ در مقابل مردم ایران فرستادید و صدها نفر قربانی تسویه حساب های درون گروهی شما شدند، فقط بخاطر اینکه خداوندی و ولایت و هاله قدسی مسعود رجوی را انکار کرده بودند.

خانم رجوی!
مردم ما نیک می دانند که شما و فرقه شما هیچ فرقی با ا ح م د ی ن ژ ا د ندارید. و ل ا ی ت ی که شما برای رجوی قائلید بسیار دیکتاتورمنشانه تر از و ل ا ی ت ف ق ی ه موجود است و شیوه برخوردتان با مخالفان هزار بار بدتر از همین حکومت ج م ه و ر ی ا س ل ا م ی است. شما حتی برای دختران عضو تشکیلات تان همان آزادی موجود در خیابان های ایران را هم نمی دهید. شما از چه چیز دفاع می کنید؟ از آزادی ای که به آن اعتقاد ندارید؟ از دموکراسی که بویی از آن نبردید؟ از آزادی حجاب برای زنان که اگر زنی از اعضای تشکیلات تان کوچکترین شکی به این بکند، به بدترین مجازات ها محکومش می کنید؟ از انتخاباتی دفاع می کنید که به آن هیچ اعتقادی ندارید؟ چه کسی دیده است که شما جز با زبان تانک و گلوله و نارنجک حرف بزنید؟ به همین دلیل به عنوان یک روشنفکر ایرانی از شما می خواهم ساکت باشید و در امور داخلی ایران دخالت نکنید.

خانم رجوی!
اگر ا ح م د ی ن ژ ا د بخاطر بلاهتش فکر می کند هاله نور دیده است، مسعود رجوی بیست سال است که با هاله تقدس زندگی می کند. اگر احمدی نژاد آبروی ایران را برده است، شما که با ملت ایران و در کنار دشمنان ایران جنگیدید. اگر حکومت ایران از زور در مقابل ملت و مخالفان استفاده می کند، شما اعضای تشکیلات خودتان را هم شکنجه کردید و کشتید. شما اگر هزار بار بدتر از دولت ننگین نهم و حکومت زورگوی ج م ه و ری ا س ل ا م ی نباشید، در بهترین حالت چیزی هستید مثل همان. مردم ایران و روشنفکران و آزادیخواهان ایران سالهاست جز رنج و فلاکت از سوی شما هیچ ندیده اند، لطفا در مسائل این مردم دخالت نکنید.

جنبش سبز مدنی ایران در جستجوی ابطال انتخابات و برگزاری انتخاباتی درست در کشور است. این موضوعات هیچ ربطی به شما و فرقه تان ندارد. شما اصلا نمی دانید مردم ایران کیستند و به چه گونه اند. رهبر شما و شخص شما در چهل سال گذشته یا در زندان بودید یا در خانه تیمی و یا در پادگان های نظامی عراق، شما اصلا نمی دانید مردم عادی ایران که امروز در خیابان هستند از چه جنسی هستند و حرف حساب شان چیست، در موضوعی که نمی دانید چیست دخالت نکنید. شما که قرار بود در زمان بوش ارتش او برای حمله به ایران باشید، حق ندارید خود را مدافع مردم ایران نشان دهید. بس کنید که مردم ایران از شما و گروه تان بیش از دولت موجود متنفر است.

ابراهیم نبوی
اول تیرماه ۱۳۸۸

بسمه تعالی

مردم هوشیار و شریف ایران

طی روزهای اخیر، صدا و سیما، خبرگزاری های دولتی، برخی روزنامه های دولتی و سایت های اینترنتی وابسته به دولت و روزنامه کیهان، بخش عمده ای از فضای خود را به وارونه جلوه دادن آنچه قبل، حین و پس از برگزاری دهمین انتخابات ریاست جمهوری ایران رخ داد، اختصاص داده اند. آنها با استفاده از امکاناتی که متعلق به شماست، نه تنها به پنهان ساختن تخلفات و حوادث دلخراشی که در ایام اخیر اتفاق افتاد، می پردازند بلکه مسوولان مستقیم و غیرمستقیم آن را کسی معرفی می کنند که تنها شما را در مسیر احقاق حقی که داشته اید، همراهی کرده است.

واقعیتی که آنان بیهوده تلاش می کنند نادیده انگارند آن است که در این انتخابات تقلبی بزرگ اتفاق افتاده و پس از آن، معترضان به این وضعیت به گونه ای غیرانسانی مورد هجوم قرار گرفته و کشته، زخمی و یا بازداشت شده اند. اگر با مسببین جنایت کوی دانشگاه در ۱۸ تیر ۱۳۷۸ به گونه ای مناسب و قانونی برخورد می شد، امروز شاهد تکرار آن فجایع در ابعادی وسیع تر و وارونه جلوه دادن واقعیت ها به گونه ای جسورانه تر نبودیم.

همان ها هستند که هنوز با اتکاء به امکاناتی که متعلق به عموم مردم است در راستای منافع گروهی خود بی پروا به دروغ گویی و پرونده سازی برای دیگران ادامه می دهند و افعالی را که خود عامل آن هستند را به بنده نسبت می دهند. آنان غافلند که موسوی با این ترفندهایی که ماهیت آن برای همه مردم روشن شده است، از صحنه بیرون نمی رود. آنچه در این روزها رخ داد اصل نظام جمهوری اسلامی را که میراث امام بزرگوار و شهدای گرانقدرمان است هدف قرار داده و این چیزی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن گذاشت و با طرح اتهاماتی اینگونه و تهدید به محاکمه از آن صرف نظر نمود.

من نه تنها از پاسخگویی در برابر این اتهامات واهمه ای ندارم بلکه آمادگی دارم تا نشان دهم چگونه مجرمان انتخاباتی در کنار مسببان اصلی اغتشاشات اخیر قرار گرفتند و خون مردم را بر زمین ریختند و اکنون کوشش می کنند، صحنه هایی را که صدها شاهد و ده ها تصویر آن را گواهی می دهند به گونه ای دیگر جلوه دهند؛ آماده ام تا نشان دهم چگونه کسانی که عملشان در راستای ایجاد هرج و مرج در کشور، تضعیف نظام و منافع بیگانگان است، تلاش نمودند به بهانه تخریب‌گری های عناصری نامعلوم، جنبش سبز شما را اغتشاشگری و وابسته به بیگانه معرفی کنند؛ ولی حاضر نیستم به خاطر مصالح شخصی و هراس از اینگونه تهدیدها از ایستادگی در سایه شجره سبز استیفای حقوق ملت ایران که امروز به خون به ناحق ریخته شده جوانان این کشور آبیاری شده است، لحظه ای صرف‌نظر نمایم. از مجموع آرای ریخته شده در صندوق ها تنها یک رأی متعلق به من است و شما به خوبی می دانید که مشکل آنها با میلیون ها رأیی است که جوابی برای سرنوشت آنها ندارند.

باز هم از عموم ملت شریف ایران متواضعانه درخواست می کنم با حفظ آرامش و پرهیز از ایجاد تنش، در دام بدخواهان که کوشش می کنند این حرکت گسترده اجتماعی را شورش و اغتشاش و وابسته به بیگانه قلمداد کنند، نیفتند و با زیرکی و هوشیاری که ویژگی ممتاز شماست این توطئه ها را مهار نمایند. تداوم اعتراض در چارچوب قانون و با رعایت اصول و مبانی نشأت گرفته از انقلاب اسلامی، راهبرد اصلی است که ضامن تداوم و دسترسی به اهداف شماست.

دشمن خارجی با همراهی یاران جاهل و طماع خود در داخل بر آنست که مطالبات این حرکت عظیم خودجوش را به خوارج بیرون از نظام نسبت دهد و حتی الله اکبرهای از دل برآمده شما را چون قرآن های سر نیزه معرفی کند. بر ماست که با رفتار و گفتار خود این توطئه شوم را خنثی نماییم.

برادر و خدمتگزار شما - میرحسین موسوی

چهارم تیر ۱۳۸۸

وایسا دنیا

من دیگه خسته شدم بس که چشام بارونیه
پس دلم تا کی فضای غصه رو مهمونیه
من دیگه بسه برام تحمل این همه غم
بسه جنگ بی ثمر برای هر زیاد و کم
وقتی فایده ای نداره غصه خوردن واسه چی
واسه عشقهای تو خالی ساده مردن واسه چی
نمی خوام چوب حراجی رو به قلبم بزنم
نمی خوام گناه بی عشقی بیفته گردنم
نمی خوام در به در پیچ و خم این جاده شم
واسه آتیش همه یه هیزم آماده شم
یا یه موجود کم و خالی پر افاده شم
وایسا دنیا وایسا دنیا من می خوام پیاده شم
همه حرف خوب می زنن اما کی خوبه این وسط
بد و خوبش به شما ما که رسیدیم ته خط
قربونت برم خدا چه قدر غریبی رو زمین
آره دنیا ما نخواستیم دل و با خودت نبین
نمی خوام در به در پیچ و خم این جاده شم
واسه آتیشه همه یه هیزم آماده شم
یا یه موجود کم و خالی پر افاده شم
وایسا دنیا وایسا دنیا من می خوام پیاده شم
این همه چرخیدی و  چرخوندی آخرش چی شد
اون بلیط شانس دائم بگو قسمت کی شد
همه درویش همه عارف جای عاشق پس کجاست
این همه طلسم و ورد ، جای خوش دعا کجاست
نمی خوام در به در پیج و خم این جاده شم
واسه آتیشه همه یه هیزم آماده شم
یا یه موجود کم و خالی پر افاده شم
وایسا دنیا وایسا دنیا من می خوام پیاده شم

من می خوام پیاده شم . . .

پیشنهاد می کنم یه سری به چهار لینک زیر بزنید :

- بیانیه جدید مجمع روحانیون مبارز

- میرحسین خطاب به ملت

- نامه سرگشاده کروبی به رییس صدا و سیما

- نامه محتشمی پور و موسوی لاری به دبیرشورای نگهبان

شاد باشید و آزاد